امروز نفس بهار و باغ

              امروز             

 

نفس بهارو باغی نرســـــــد خزان مارا

و نه کس دگـر ز لطفی شنود فغان مارا

 

چه کسی ببار غربت بشکسته شیشهءما

که به لانه خنده بیــــــندسقـر دلان ما را

 

چه ترانه یی نویسم به کجای نا مــــرادی

که جهان چو ژاژه خواند گهـــــر بیان مارا

 

ببرد زمانه رشکی به شکیب قامـــــت ما

به فلک پلی ندارد  قوت کمــــــــان ما را

 

زجنون خود پرستی ، به خدا چگونه نالم

که کشد بدار ظلمت جــرس اذان مــــارا

 

به شهامتی زعشقی که من از نگار دارم

نتوان ز ما بگیرد دگری  گمان مــــــا را

 

به درون سینه ء خود چو همای نور دارم

که به چشم دل توان دیدطپش نهان مارا

 

 

به زمین و شهر ترسا چقدر تفنگ سازند

ز زراق این تمدن   چه رسد جهان ما را؟

 

29.10.2004

 

 

 

 

 

 

/ 0 نظر / 7 بازدید